Bevorder bewustwording en zorg voor jongeren
Kompasdrager inspireert tot bewustwording, een nieuw perspectief EN koers voor de jeugdhulp. Met aandacht voor betrokkenheid én effectieve ondersteuning die het verschil maakt. Kompasdrager is een kunst- en bewustwordingsproject dat jongeren in de jeugdzorg een stem én gezicht geeft én tegelijk beleidsmakers, burgers en professionals uitdaagt om samen koers te bepalen en te houden in tijden waarin het water aan de lippen staat.
Documentaire
Kompasdrager
Word deel van onze missie, ook u kunt een Kompasdrager zijn!
Een Kompasdrager is iemand die koers geeft – iemand die vanuit waarden als zorg voor elkaar, menselijkheid, verbondenheid, hoop, perspectief, kwetsbaarheid, leiderschap en vertrouwen richting wijst en verbindt, juist in een tijd waarin dat enorm hard nodig is.
Samen kunnen we het verschil maken in en voor onze jeugd. Doet u mee?
U kunt vrijblijvend contact opnemen via info@kompasdrager.nl
Testimonials documentaire
Onderdeel van Kompadrager is een documentaire met verhalen van jonge mensen
Ik vertel over het gevoel van onzichtbaarheid en de zoektocht naar iemand die mij écht zag. Ik heb veel tijd in stilte doorgebracht, maar die stilte werd mijn kracht.
Wat ik het meest nodig had, was iemand die bleef luisteren — niet om te redden, maar om te begrijpen. Mijn kompas was het vertrouwen dat ik weer in mijzelf mocht geloven.
Ik vertel over schaamte, loyaliteit en het verlangen om gezien te worden zonder dat er iets van mij werd verwacht. Ik voelde me vaak verantwoordelijk voor andermans vrede.
Wat ik nodig had, was toestemming om te voelen wat ik voelde. Mijn kompas is nu mijn intuïtie — zacht, maar zuiver.
Ik groeide op tussen regels en verwachtingen, maar vond zelden iemand die vroeg wat ik zelf wilde. Mijn leven voelde als tegen de stroom in zwemmen, tot ik ontdekte dat kracht niet betekent dat je nooit breekt.
Ik had iemand nodig die mij ruimte gaf om te falen — en om opnieuw te beginnen.
Ik spreek over onveiligheid, overleven en de lange weg naar vertrouwen. Ik heb geleerd dat helen niet betekent dat het nooit meer pijn doet, maar dat je er niet meer alleen doorheen hoeft.
Ik had iemand nodig die niet wegliep voor mijn chaos.
Ik vertel over de moed om opnieuw te beginnen, over vallen en weer opstaan. Ik geloof dat ieder mens een innerlijk kompas heeft, maar dat het soms overschaduwd raakt door angst.
Wat ik nodig had, was iemand die mij hielp herinneren dat ik zelf mocht sturen.
Kompasgedichten
Vijf jonge mensen, die meedoen aan dit project, hebben ieder een gedicht geschreven; een kompasgedicht.
Dit gedicht vertolkt hun ervaring uit het verleden, in een onwijs moeilijke periode waar zij jeugdhulp kregen. In hun gedicht bouwen ze een brug naar naar het hier en nu, het kloppende hart in het nu, van dit moment.
In de stilte vond ik mijn stem, niet luid,
maar helder als een golf bij eb.
Ik had geen woorden nodig,
om gehoord te worden,
alleen iemand,
die bleef staan in mijn storm.
Nu draag ik mijn eigen kompas,
zacht,
maar standvastig,
en elke adem,
wijst me terug naar huis.
Ik vaar niet langer op andermans wind,
ik heb mijn zeilen hersteld.
De zee kent mijn naam,
en ik vertrouw haar golven.
Wat ik zocht in anderen,
draag ik nu in mezelf.
— Een kompas dat altijd naar hoop wijst —
Ik ben de storm,
maar ook de stilte,
erna.
Ik heb geleerd te vertrouwen,
op handen,
die niet terugdeinzen.
Mijn hart is niet gebroken,
het is opnieuw gevormd,
met littekens die nu richting wijzen.
Ze zeiden: zwem met de stroom mee,
maar ik voelde de kracht juist in het keren.
Ik was niet verloren.
— Ik zocht mijn richting. —
Ik heb geleerd dat koers houden,
niet betekent dat je nooit van pad afraakt,
maar dat je altijd durft terug te keren naar wie je bent.
Ik droeg de stilte van anderen,
en noemde het zorg.
Ik glimlachte,
door de storm heen,
maar binnenin,
brak het licht,
door spleten.
Nu weet ik,
dat zacht zijn,
kracht is,
en dat luisteren,
ook een vorm van liefhebben is.
Initiatiefnemer
Kompasdrager is meer dan een project; het is een beweging die voortkomt uit persoonlijke ervaringen, diepgewortelde overtuigingen en de wens om een systeem te veranderen dat vastgelopen is.
De initiatiefnemer, Liesbeth Hoek, heeft haar eigen route afgelegd binnen de jeugdzorg, ggz, forensische ggz en maatschappelijke dienstverlening, haar drijfveer is dat kinderen en jongeren een kansrijke toekomst verdienen.
Rem van den Bosch is kunstenaar en ontwikkelaar van Kompasdrager. Met zijn passie voor zorg voor de wereld en elkaar maakten we dit project zichtbaar met een documentaire, fotoreeks en zeven communicatiecapes, een houten zeilboot en sprekers en gesprekken over leiderschap, systeem- en cultuurverandering in de jeugdzorg.
We signaleren hoe het huidige systeem jongeren en gezinnen vaak meer schaadt dan helpt. De jeugdzorg is verkokerd geraakt: strikte uitsluitingscriteria, een productencatalogus waarin hulp wordt ingekocht alsof het losse diensten zijn, en een wirwar van regievoerders die vooral bureaucratie toevoegen. Kinderen vallen tussen wal en schip, zeker op de scheidslijn van zorg, onderwijs en justitie, maar ook binnen de schotten van de jeugdhulp.
Een van de pijnlijke conclusies is dat jongeren vaak genegeerd worden in beslissingen die hen direct raken. Hun stem wordt niet gehoord of weggeschoven. Kompasdrager zet die stem juist centraal.
Het is een droom die verder gaat dan één dag of één project. Kompasdrager wil een olievlekwerking teweegbrengen, waarbij bewustwording zich verspreidt via scholen, professionals, ouders en jongeren zelf. Met gastlessen, vervolgprojecten en gesprekken waarin de vraag centraal staat: hoe kan het anders én hoe gaan we het anders doen?
“Ik kan de wind niet controleren, maar ik kan wel de zeilen bijstellen.” Zo kan verandering in de jeugdzorg alleen slagen als velen hun koers mee verleggen en kompasdrager worden.
Contact
Via onderstaand formulier kunt u contact met ons opnemen of zich aanmelden voor informatie op het eerst volgende evenement.